Sandplay Therapy - Terapia w piaskownicy

Za twórczynię podstaw teorii i techniki używanej w Sandplay Therapy uznaje się Margaret Lowenfeld, terapeutkę dziecięcą, która swoją pracę opierała na naturalnej skłonności dziecka do zabawy. Zauważyła, że zabawy dziecięce z figurkami zawierają głęboki sens diagnostyczny i terapeutyczny oraz, że w swobodnej zabawie odbywa się proces ujawniania trapiących dziecko problemów jak i sam proces ich rozwiązywania. Swoje wieloletnie doświadczenie sformułowała jako metodę ‘world technique’.

Sandplay Therapy (terapia w piaskownicy) jest adaptacją ‘world technique’ do terapii analitycznej w tradycji C. G. Junga. Jej twórczynią jest Dora Kalff, która zintegrowała tę technikę z pogłębionym, analitycznym rozumieniem struktury osobowości, jej rozwoju oraz samego procesu terapeutycznego. W figurkach i spontanicznie układanych konstelacjach dostrzegła ich symboliczny wymiar, będący odzwierciedleniem wewnętrznej rzeczywistości człowieka. W ten sposób technika pracy z dziećmi uzyskała również znaczące zastosowanie w psychoterapii osób dorosłych, na równi z aktywną wyobraźnią i analizą snów. W praktyce terapeutycznej metoda terapii w piaskownicy (Sadplay Therapy) używana jest w połączeniu z dialogiem werbalnych, choć są znaczące różnice w proporcjach, jeśli chodzi o terapię dzieci i dorosłych, jak również ze względu na różnice indywidualne pacjentów. Metoda ta z powodzeniem może być jednak stosowana jako samodzielne i kompletne narzędzie procesu terapeutycznego.

W oparciu o ‘world technique’ powstały narzędzia diagnostyczne odwołujące się do innych niż jungowskie założenia teoretyczne. Ich autorzy to: Erik Homberger Erikson (Dramatic Production Test),  Charlotte Bertha Blihler (World Test), H. Bolgar i L. Fischer (Bolgar – Fischer World Test). Jednak jako metoda terapeutyczna Sandplay Therapy jest jedyną, która rozwinęła się i zyskała uznanie na całym świecie.